کلسیم مورد نیاز بدن انسان در طول رشد

دوره جنینی: افراد در طول زندگی خود به مکمل کلسیم نیاز دارند. از ماه سوم بارداری، نیاز جنین به کلسیم به طور ناگهانی افزایش می یابد. کلسیم پایین در مادر به طور مستقیم بر قد، وزن، سر، ستون فقرات و اندام جنین تاثیر می گذارد. اگر مادر به کمبود کلسیم ادامه دهد، باعث گرفتگی عضلات پا، سقط جنین، دیستوشی، بدشکلی لگن و حتی عوارض جدی مامایی در دوران بارداری مانند فشار خون بالا ناشی از بارداری، صرع، پروتئینوری، ادم و غیره می شود که به طور جدی وضعیت بدن را به خطر می اندازد. زندگی جنین و مادر برای جلوگیری از مشکلات فوق، مصرف کلسیم در دوران بارداری 800-1200 میلی گرم در روز است. هنگامی که دریافت کلسیم در رژیم غذایی ناکافی است، باید به موقع به آن اضافه شود.
دوره نوزادی: دوره نوزادی (در عرض 28 روز پس از تولد): در این مرحله، جنین یک دوره کم کلسیم خود تولید شده برای تحریک شروع سیستم خود تثبیت کننده کلسیم دارد. در این مرحله باید مقدار زیادی کلسیم از شیر مادر گرفته شود. به دلیل کمبود ویتامین D در شیر مادر، در صورت عدم مصرف به موقع آن پس از ۲ هفته تولد، علائم خطرناکی مانند کاهش کلسیم، تشنج و آسم ممکن است بروز کند.
شیرخوارگی: شیرخوارگی (تولد تا 3 سالگی): این مرحله فعال ترین دوره متابولیک در زندگی یک فرد است. مغز و بدن به سرعت رشد می کنند و دندان های شیری رشد می کنند. میزان کلسیم بدن در این زمان به طور مستقیم بر رشد و نمو اولیه تأثیر می گذارد. در صورت کمبود کلسیم، تاخیر در رویش دندان، بی اشتهایی، هیپرهیدروزیس، طاسی در پشت سر، سینه کبوتر، پاهای O شکل، پاهای X شکل، عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی، سوء هاضمه، التهاب روده و غیره ممکن است رخ دهد. ناراحتی برای زندگی و رشد
پیش دبستانی تا نوجوانی: پیش دبستانی، سن مدرسه تا نوجوانی (قبل از 3 تا 18 سالگی): این مرحله سریعتر رشد می کند، وزن مغز افزایش می یابد، ساختار داخلی مغز به طور کامل رشد می کند، دندان های دائمی رشد می کنند و سیستم عصبی بالغ می شود. . پس از بلوغ، اپی فیز به تدریج بهبود می یابد، رشد قد شروع به کند شدن می کند و به تدریج متوقف می شود. اگر مکمل کلسیم این مرحله را پشت سر بگذارد، مستقیماً بر وضعیت سلامتی در بزرگسالی تأثیر می گذارد.
بزرگسالی: بزرگسالی (18-45 ساله): در این مرحله ذخیره کلسیم استخوان در بدن به اوج خود می رسد، اما در این دوره فشار کار، مطالعه و زندگی افزایش می یابد که کلسیم زیادی را در بدن مصرف می کند. بدن در صورت عدم مصرف مکمل کلسیم در این مدت، بیماری های مختلف پیری ایجاد می شود. میانسالان و سالمندان (بعد از 45 سالگی): با افزایش سن مقدار زیادی از مواد مغذی کلسیم در بدن مصرف می شود و نیاز است کلسیم از استخوان ها به خون منتقل شود و در نتیجه تراکم استخوان کاهش یابد. و پوکی استخوان کاهش کلسیم استخوان در افراد مسن می تواند به 30 تا 50 درصد برسد. انتقال طولانی مدت کلسیم استخوان به خون ممکن است منجر به افزایش مقدار کلسیم در رگ‌های خونی، بافت‌ها و سلول‌ها شود. در نتیجه کلسیم در دیواره رگ‌های خونی، میوکارد و کلیه‌ها تجمع می‌یابد و باعث بی‌حسی کل بدن، نوراستنی، بی‌تفاوتی عاطفی، یبوست، خواب‌آلودگی، اختلال عملکرد جنسی، تصلب شرایین، بیماری عروق کرونر قلب، دیابت، سنگ‌ها، تومورها و سایر پیری می‌شود. بیماری ها در این زمان، سلول های C غده تیروئید کلسی تونین ترشح می کنند تا کاهش کلسیم استخوان را افزایش دهند. در طی فرآیند کاهش، کلسیم آزاد در رسوب نابجا لبه مفاصل بزرگ - هیپرپلازی استخوان تشکیل می شود. به عبارت دیگر هیپرپلازی استخوان در اثر کمبود کلسیم ایجاد می شود. این تغییرات پاتولوژیک و فیزیولوژیک زندگی بسیاری از افراد میانسال و سالخورده را با مشکل مواجه کرده است.
گیاهان: یونجه ارغوانی بیشترین میزان کلسیم را در بین گیاهان دارد. نسبت بهینه کلسیم: منیزیم: فسفر در بدن انسان 2:1:1 است، اما فسفر را می توان در غذا مصرف کرد و مصرف معمولی فسفر در رژیم غذایی افراد از این نسبت فراتر رفته است. نسبت کلسیم به منیزیم برای کودکان 4:1 است.
گیاهان یون های کلسیم را از نمک هایی مانند کلرید کلسیم جذب می کنند. کلسیم در گیاهان به شکل یونی یعنی Ca{0}} است. کلسیم عمدتاً در اندام ها و بافت های قدیمی برگ ها یافت می شود و عنصری است که جابجایی آن آسان نیست. کلسیم می تواند به عنوان پلی بین گروه فسفات فسفولیپیدها و گروه کربوکسیل پروتئین ها در غشاهای بیولوژیکی عمل کند و در نتیجه ثبات ساختار غشا را حفظ کند.
کلسیم موجود در سیتوزول با پروتئین محلول، کالمودولین (همچنین به نام های کالمودولین، کاملمودولین، CaM نیز شناخته می شود) ترکیب می شود و یک کمپلکس فعال Ca·CaM را تشکیل می دهد که نقش «پیام رسان دوم» را در تنظیم متابولیک ایفا می کند.
کلسیم عنصری است که دیواره سلولی را تشکیل می دهد و لایه بین سلولی دیواره سلولی از پکتات کلسیم تشکیل شده است. هنگامی که کلسیم کمبود داشته باشد، تشکیل دیواره سلولی مسدود می شود و بر تقسیم سلولی تأثیر می گذارد، یا دیواره های سلولی جدید نمی توانند تشکیل شوند و در نتیجه سلول های چند هسته ای ایجاد می شوند. بنابراین، در صورت کمبود کلسیم، رشد مهار می شود و در موارد شدید، اندام های جوان (نوک ریشه، انتهای ساقه) پوسیده می شوند و می میرند. پوسیدگی ساقه گوجه فرنگی، بلایت تاپ کاهو، بیماری شکافتن ساقه کرفس، بیماری قلبی سیاه اسفناج، بیماری خشکی قلب کلم چینی و... همه ناشی از کمبود کلسیم است.
یون‌های کلسیم و یون‌های پتاسیم برای تنظیم بسته شدن روزنه‌ها با هم کار می‌کنند: وقتی روزنه‌ها بسته می‌شوند، سیگنال بسته شدن یون‌های کلسیم را تحریک می‌کند تا وارد سیتوزول شوند، غشا را دپولاریزه کند، کانال‌های آنیون را باز کند و یون‌های کلرید و اسید مالیک را آزاد کند. بر اساس این اصل، از دست دادن آنیون ها بیشتر دپولاریزه می شود، کانال های یونی پتاسیم باز می شود و یون های پتاسیم به طور غیر فعال به سلول های جانبی مجاور و سلول های اپیدرمی گسترش می یابد و روزنه ها بسته می شوند.