نحوه طبقه بندی سیلیکون فلزی

طبقه بندی سیلیکون فلزی معمولا بر اساس محتوای سه ناخالصی اصلی آهن، آلومینیوم و کلسیم در سیلیکون فلزی است. با توجه به محتوای آهن، آلومینیوم و کلسیم موجود در سیلیکون فلزی، سیلیکون فلزی را می توان به گریدهای مختلفی مانند 553، 441، 411، 421، 3303، 3305، 2202، 2502، 1501، 1101 و غیره تقسیم کرد.
در صنعت، سیلیکون فلزی معمولاً با کاهش دی اکسید سیلیکون با کربن در یک کوره الکتریکی تولید می شود. معادله واکنش شیمیایی: SiO2 + 2C → Si + 2CO سیلیسیم به‌دست‌آمده از این طریق دارای خلوص ۹۷ تا ۹۸ درصد است که به آن سیلیسیم فلزی می‌گویند. سپس ذوب و تبلور مجدد می شود و ناخالصی ها با اسید حذف می شوند تا سیلیکون فلزی با خلوص 99.7 تا 99.8٪ بدست آید.
جزء اصلی سیلیکون فلزی سیلیکون است، بنابراین خواصی مشابه سیلیکون دارد. سیلیکون دو آلوتروپ دارد: سیلیسیم آمورف و سیلیسیم کریستالی. سیلیکون آمورف یک پودر خاکستری مایل به سیاه است که در واقع یک میکروکریستال است. سیلیکون کریستالی دارای ساختار کریستالی و خواص نیمه هادی الماس با نقطه ذوب 1410 درجه، نقطه جوش 2355 درجه، سختی موس 7 و شکننده است. سیلیکون آمورف از نظر شیمیایی فعال است و می تواند به شدت در اکسیژن بسوزد. در دماهای بالا با فلزات غیر فلزی مانند هالوژن، نیتروژن و کربن واکنش می دهد و همچنین می تواند با فلزاتی مانند منیزیم، کلسیم و آهن واکنش داده و سیلیسیدها را تشکیل دهد. سیلیکون آمورف تقریباً در تمام اسیدهای معدنی و آلی از جمله اسید هیدروفلوئوریک نامحلول است، اما در مخلوطی از اسید نیتریک و اسید هیدروفلوئوریک محلول است. محلول غلیظ هیدروکسید سدیم می تواند سیلیکون آمورف را حل کرده و هیدروژن آزاد کند. سیلیکون کریستالی نسبتاً غیر فعال است و حتی در دماهای بالا با اکسیژن ترکیب نمی شود. همچنین در هر اسید معدنی و آلی نامحلول است، اما در مخلوطی از اسید نیتریک و اسید هیدروفلوئوریک و محلول غلیظ هیدروکسید سدیم محلول است.